Globalny rynek akcji zakończył wrzesień praktycznie z niewielkimi zmianami – indeks MSCI World stracił -1,19%, a rynki wschodzące (MSCI Emerging Markets) oddały -0,56%. Dominującym tematem pozostawało powiązanie cen ropy, rentowności obligacji i wycen akcji w jeden makroekonomiczny schemat – rosnące koszty energii napędzały oczekiwania inflacyjne, co z kolei wywierało presję na długi koniec krzywej dochodowości i ograniczało apetyt na ryzyko.
Akcje na rynku amerykańskim akcje zakończyły miesiąc w pobliżu zera, (MSCI USA -0,39%), maskując jednak wyraźne rotacje sektorowe. Spółki technologiczne utrzymały dobrą passę, a pozytywna narracja wokół AI pozostawała głównym motorem wycen w segmencie wzrostowym. Przykładowo Oracle, w kwartale zakończonym w sierpniu, osiągnął wzrost przychodów z infrastruktury chmurowej o 121% rok do roku, bijąc oczekiwania analityków. Ostatecznie indeks spółek sektora informatycznego MSCI IT zyskał we wrześniu4,42% . Wyraźnie gorzej radziły sobie producenci surowców (MSCI World Commodity Producers: -4,18%) – paradoksalnie, mimo wzrostu cen ropy, presja na marże i rosnące stopy dyskontowe przeważyły nad efektem cenowym. Złoto również zakończyło wrzesień stratą na poziomie -8,47%, co przełożyło się na wyniki spółek wydobywających kruszec. Indeks MSCI Gold Miners spadł w omawianym okresie o 11,25. Mechanizm przeceny był prosty: rosnące rentowności obligacji skarbowych USA – zbliżające się do 19-letnich szczytów – drastycznie podniosły koszt alternatywny trzymania złota, które nie przynosi odsetek.
Polskie akcje należały w tym miesiącu do najsilniejszych na świecie, indeks WIG20TR (największe spółki) zyskał 4,47%. Siła indeksu koncentrowała się głównie w blue chipach i bankach, na których skupili się zagraniczni inwestorzy. Indeks średnich spółek mWIG40TR zakończył miesiąc w okolicach zera.
Wrzesień był trudnym miesiącem dla inwestorów w obligacje na całym świecie. Indeks obligacji skarbowych rynków rozwiniętych stracił -1,81%, a obligacje rynków wschodzących w twardej walucie oddały -3,34%.
Głównym czynnikiem napędzającym globalną wyprzedaż były Stany Zjednoczone. Rentowność 10-letnich Treasuries przekroczyła w ciągu miesiąca poziom 5,20% – najwyższy od blisko dwóch dekad – a krzywa dochodowości uległa wyraźnemu spłaszczeniu, zbliżając się do inwersji. Ponadto na wrześniowym posiedzeniu Rezerwa Federalna USA zdecydowała o podniesieniu stopy procentowej o 25 punktów bazowych do 4%. Nowy wykres kropkowy pokazujący oczekiwania poszczególnych członków komitetu (FOMC) pokazuje końcowo roczną medianę stopy procentowej na poziomie 4,125%, co może oznaczać dodatkową podwyżkę o 25 pb. do końca roku. Retoryka Rezerwy Federalnej pozostała jednoznacznie jastrzębia: gubernator Fed Michael Barr stwierdził, że „dalsze dostosowania polityki pieniężnej są prawdopodobnie konieczne", a prezes nowojorskiego oddziału Fed John Williams ocenił, że rynkowe oczekiwania kolejnej podwyżki stóp do końca roku są „rozsądnym sposobem myślenia o tym". W rezultacie powyższych wydrzeń indeks obligacji amerykańskich stracił we wrześniu -2,32%.
W Europie EBC podniósł na początku miesiąca stopy procentowe o 25 pb. (stopę operacji refinansujących do 2,65%), a prezes Christine Lagarde określiła tę decyzję jako „oczywistą" w obliczu ponownego wzrostu cen energii. Członkowie Rady nie wykluczają kolejnej podwyżki już w październiku, podkreślając, że „każde posiedzenie jest żywym posiedzeniem". Bundesbank z kolei sygnalizował, że EBC może być zmuszony do podniesienia stóp do poziomów realnie hamujących aktywność gospodarczą.
Polskie obligacje (indeks TBSP) straciły we wrześniu0,90% – relatywnie mniej niż rynki bazowe, jednak i tak dotkliwie. Kluczowym wydarzeniem było posiedzenie RPP 9 września, na którym Rada po raz szósty z rzędu utrzymała stopę referencyjną na poziomie 3,75%, zgodnie z oczekiwaniami ekonomistów. Nastroje na rynku długu pogorszyły się jednak pod koniec miesiąca, gdy członek RPP Ludwik Kotecki stwierdził, że inflacja w Polsce przyspieszyła prawdopodobnie do około 4% we wrześniu i że dyskusja o podwyżce stóp może rozpocząć się już w październiku. Rentowność 10-letnich polskich obligacji skarbowych wzrosła w ciągu miesiąca do poziomu 6,36%, najwyższej od marca 2023 roku, a krzywa FRA (pokazująca przewidywania co do przyszłych stóp procentowych) przeszła od wyceny scenariusza stabilizacji lub łagodzenia polityki do uwzględnienia cyklu zacieśniania o ok. 75–130 punktów bazowych w perspektywie najbliższych 12–15 miesięcy.
Nota prawna
Jest to informacja reklamowa.
Przed podjęciem ostatecznych decyzji inwestycyjnych należy zapoznać się z prospektem informacyjnym oraz dokumentami zawierającymi kluczowe informacje (KID). Inwestycje w fundusze inwestycyjne są obarczone ryzykiem inwestycyjnym. inPZU FIO („Fundusz”) ani TFI PZU SA nie gwarantują, że zrealizujesz założony cel inwestycyjny lub uzyskasz określony wynik inwestycyjny. Należy liczyć się z możliwością utraty wpłaconych środków. Wyniki inwestycyjne, które Fundusze osiągnęły w przeszłości, nie są gwarancją ani obietnicą, że Fundusze osiągną określone wyniki w przyszłości. Informacje o Funduszu oraz szczegółowy opis czynników ryzyka znajdziesz w prospekcie informacyjnym na pzu.pl. KID dostępne są w miejscach zbywania i odkupywania jednostek uczestnictwa i na pzu.pl. Prospekt i KID są w języku polskim. Subfundusze są zarządzane pasywnie. Inwestycja wiąże się z nabyciem jednostek uczestnictwa Funduszu, a nie aktywów będących jego własnością.
Wartość aktywów netto Subfunduszu (a tym samym wartość jednostki uczestnictwa) może cechować się dużą zmiennością, ze względu na skład portfela inwestycyjnego i stosowane techniki zarządzania. Wybrane subfundusze mogą lokować powyżej 35% wartości aktywów funduszu w papiery wartościowe emitowane, poręczane lub gwarantowane przez Skarb Państwa, Narodowy Bank Polski, państwa członkowskie Unii Europejskiej, państwa należące do OECD: Australia, Chile, Islandia, Izrael, Japonia, Kanada, Korea Południowa, Meksyk, Nowa Zelandia, Norwegia, Stany Zjednoczone Ameryki, Szwajcaria, Turcja, Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, a także przez powiat lub gminę, miasto stołeczne Warszawa oraz Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju i Europejski Bank Inwestycyjny.
Dane podane w materiale nie stanowią oferty w rozumieniu art. 66 Kodeksu cywilnego, jak również usługi doradztwa inwestycyjnego oraz udzielania rekomendacji dotyczących instrumentów finansowych lub ich emitentów w rozumieniu ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, a także nie są formą świadczenia doradztwa podatkowego, ani pomocy prawnej. Nie mogą stanowić wystarczającej podstawy do podjęcia decyzji inwestycyjnych.
Wszelkie informacje zawarte w niniejszym materiale pochodzą ze źródeł własnych TFI PZU SA lub źródeł zewnętrznych uznanych przez TFI PZU SA za wiarygodne, lecz nie istnieje gwarancja, iż są one wyczerpujące i w pełni odzwierciedlają stan faktyczny. TFI PZU SA nie może zagwarantować poprawności i kompletności informacji zawartych w niniejszym materiale i nie ponosi żadnej odpowiedzialności za szkody powstałe w wyniku jego wykorzystania niezgodnie z jej przeznaczeniem. TFI PZU SA nie ponosi odpowiedzialności za decyzje inwestycyjne osób, które zapoznały się z niniejszym materiałem. Wszelkie opinie i oceny wyrażane w niniejszym materiale są opiniami i ocenami TFI PZU SA lub jej doradców będącymi wyrazem ich najlepszej wiedzy popartej informacjami z kompetentnych rynkowych źródeł, obowiązującymi w chwili jej sporządzania. Mogą one podlegać zmianie w każdym momencie, bez uprzedniego powiadomienia. TFI PZU SA zastrzega, że dane zamieszczone w niniejszym materiale mogą być nieaktualne, dlatego w przypadku zamiaru podjęcia decyzji inwestycyjnych zalecamy kontakt z TFI PZU SA, celem uzyskania aktualnych informacji.
Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych PZU Spółka Akcyjna, Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, XIII Wydział Gospodarczy KRS, KRS: 0000019102, NIP: 527-22-28-027, kapitał zakładowy: 15 013 000 zł wpłacony w całości, Rondo Ignacego Daszyńskiego 4, 00-843 Warszawa. TFI PZU SA podlega nadzorowi Komisji Nadzoru Finansowego.